|
همه ی ما نیاز به پرتو ((نگاه))داریم و بر حسب نوع نگاهی که در زندگی خواستار آنیم ؛ می توان
ما را به چهار گروه تقسیم کرد.
نخستین گروه ؛ تعداد بی شماری از چشمان ناشناس را می طلبند و
به عبارت دیگر خواستارنگاه عموم مردمند.
در گروه دوم کسانی هستند که اگر در پرتو نگاه جمع کثیری از آشنایان نباشند؛ هرگز نمی توانند
زندگی کنند. این افراد بدون احساس خستگی میهمانی های عصرانه؛ شام و نهار می دهند.
این ها خوشبخت تر از گروه اول هستند؛ زیرا افراد گروه اول اگر مستمعین خود را از دست بدهند؛
تصور می کنند که روشنایی در عرصه ی هستی آنان خاموش شده است. و این چیزی است که دیر یا
زود ؛ تقریبا برای همه ی آنان اتفاق می افتد. اما اشخاص گروه دوم همیشه موفق می شوند برای
خود نگاه هایی به دست آورند.
پس از آن گروه سوم است؛ گروه کسانی که نیاز دارند در پرتو چشمان یار دلخواه خود زندگی کنند
وضع آنها به اندازه ی افراد گروه اول خطر ناک است. کافیست که چشمان یار دلخواه بسته شود تا
عرصه ی هستی آنها نیز در تاریکی فرو رود.
سرانجام گروه چهارم (یعنی نادر ترین گروه) می آید. کسانی که در پرتو نگاه های خیالی موجودات
غایب زندگی می کنند. افراد این گروه که امثال من هستن اغلب در رویا به سر می برند.
بر گرفته از وبلاگ نویسنده geryeiebahar
|
