روزگاری داشتم بی درد و غصه                        اما حالا اشک چشمام رو شسته
تنها بودم و سرم به کار خودم بود                     اما چهره ام مثل کوه استوار بود
تا اینکه تو یه شب سرد زمستون                     درست زمانی که دلم از زندگی بود خون
توی این شهر پر از هیاهو                               دیدم چشم هایی که بود مثل یه آهو
همون جا بود که با هم شدیم آشنا                  تو هم قول دادی نگذاریم تنها
پرسیدم اسمت رو تو گفتی سودابه                  قدرت چشمات مثل يه گردابه
كه ميكشه منو پايين تا ته چشمات                  ميتونستم عشق رو ببينم از عمق نگاهت
هر چی که خواستی نه نیاوردم                       چون فکر می کردم جفت شیش آوردم
با اینکه می دونستی تو نبودت دیوونه میشم     رفتی و الان دیگه نیستی پیشم
اون موقع محکم بودم درست مثل یه زنجیر         اما الان شدم پیر و زمین گیر
اشتباه کردم به دوستام گفتم عزیزم                 تموم دنیا رو به پای چشمات میریزم
کاش به جای اینکه من رو متهم کردی               به حرف دلم گوش می کردی
از لب بوم ام پر زدی مثل کبوتر                         چشم هام از دوریت شده دیگه تر
اگه کسی بتونه من رو تو قلبت جا کنه              در قلبت رو به روی من باز کنه
حاضرم بهش بدم هرچی که دارم                     چون تو نبودت من هیچی ندارم
میگذارم چشمام رو روی هم                           فکر می کنم هستی هنوز کنارم
باید فراموش کنی هرچی که بین ما بود             این رابطه شیرین از اول هم اشتباه بود

بدون موج دریا برکه ومرداب گردد

بدون عشق حتی قطره هم نایاب گردد

بدون عشق روی چشم بیش از خط مویی نیست

به نام عشق ابرو گوشه ی محراب گردد

به نام عشق لب ها لعل و دلها خون و نرگس مست

نگه درشیشه چشمی شراب ناب می گردد

بدون عشق بلبل یک غزل ازبرنمی خواند

به نام عشق بابوی گلی بی تاب می گردد

اينجا که دنيا اسمشه ، غربت نشينی رسمشه

با ما که دل پاکيزه ايم ، گويی هميشه خصمشه

دنيا يه روز خودکشيه ، يه روز پر از دلخوشيه

اما برای ما فقط ، يه تابلو نقاشيه

عشق های بی دست و بی پا ، يخ زده در دست های ما

آی روزگار ما زنده ايم ، نفس نکش به جای ما

آی آدما بسه ديگه ، اين برزخه يا زندگی

مونديم جدا ازهمديگه ، فقط به جرم سادگی

من نمی گويم که خاموشم مکن

                                           من نمی گويم فراموشم مکن

 من نمي گويم که با من يار باش

                                           من نمی گويم مرا غم خوار باش

 خسته ام از قصه های شوم تان

                                           خسته از همدردی مسموم تان

 گر نرفتم هر دو پايم خسته بود

                                            تيشه گر افتاد دستم بسته بود

 هيچ کس از حال ما پرسيد؟ نه!

                                            هيچ کس اندوه مارا ديد؟ نه!

 هيچ کس اشکی برای ما نريخت

                                            هر که با ما بود از ما می گريخت

 چند روزی هست حالم ديدنیست

                                            حال من از اين و آن پرسيدنيست

 گاه بر روی زمين زل می زنم

                                            گاه بر حافظ تفاءل می زنم

 حافظ ديوانه فالم را گرفت

                                           يک غزل آمد که حالم را گرفت:

 " مـا ز يـاران چشـم يـاری داشتيـم

  خـود غلـط بـود آنچـه می پنداشتيـم

این آخری چیزی است که از تو واسم مونده، رد پای تو روی دیوار خونه ام، خودمونیم ها، عجب مارمولکی بودی.
                                                                                                         روح الله

وفای شمع را نازم که بعد از سوختن                  به صد خاکستری در دامن پروانه میریزد
نه چون انسان که بعد از رفتن همدم                  گل عشق درون دامن بیگانه میریزد
                                                                                                         مینا

زندگی مثل دوچرخه سواری میمونه، واسه حفظ تعادل باید همیشه در حرکت باشی.
                                                                                                         مینا

جائی در پشت ذهنت به خاطر بسپار که اثر انگشت خداوند در همه چیز هست.
                                                                                                         مینا

من رشته محبت خود از تو مي بُرم ….. باشد گره خورد به تو نزديکتر شوم

بدنامي حيات دو روزي نبود بيش…. آنهم با تو بگويم چه سان گذشت

يک روز صرف دل بستن دل شد به اين و آن….. روز دگر به کندن دل از اين و آن گذشت

در لحظات تصميم گيري است که سرنوشت ما شکل مي گيرد

خدايا به عالم تو راضي مباش…. کزين بيشتر من خدايا کنم

اگر هر روز راهت را عوض کني ، هرگز به مقصد نخواهي رسيد

در انديشه آنچه کرده اي مباش، در انديشه آنچه نکرده اي باش

درباره درخت بر اساس ميوه هايش قضاوت مي کنند نه بر اساس برگهايش

خداوند به هر پرنده اي دانه اي ميدهد، ولي آنرا داخل خانه اش نمي اندازد

**به ادمه مطلب هم یه سری بزن**

هیچ جز حسرت نباشد کار من

بخت بد بیگانه ای شد یار من

بی گنه زنجیر بر پایم زدند

وای از این زندان محنت بار من

وای از این چشمی که می کاود نهان

روز و شب در چشم من راز مرا

گوش بر در مینهد تا بشنود

شاید آن گمگشته آواز مرا

گاه می پرسد که اندوهت ز چیست

فکرت آخر از چه رو آشفته است

بی سبب پنهان مکن این راز را

درد گنگی در نگاهت خفته است

گاه می نالد به نزد دیگران

کو دگر آن دختر دیروز نیست

آه آن خندان لب شاداب من

این زن افسرده مرموز نیست

گاه میکوشد که با جادوی عشق

ره به قلبم برده افسونم کند

گاه می خواهد که با فریاد خشم

زین حصار راز بیرونم کند

گاه میگوید که : کو ‚ آخر چه شد

آن نگاه مست و افسونکار تو ؟

دیگر آن لبخند شادی بخش و گرم

نیست پیدا بر لب تبدار تو

من پریشان دیده می دوزم بر او

بی صدا نالم که : اینست آنچه هست

خود نمیدانم که اندوهم ز چیست

زیر لب گویم : چه خوش رفتم ز دست

همزبانی نیست تا برگویمش

راز این اندوه وحشتبار خویش

بیگمان هرگز کسی چون من نکرد

خویشتن را مایه آزار خویش

از منست این غم که بر جان منست

دیگر این خود کرده را تدبیر نیست

پای در زنجیر می نالم که هیچ

الفتم با حلقه زنجیر نیست

آه اینست آنچه می جستی به شوق

راز من راز نی دیوانه خو

راز موجودی که در فکرش نبود

ذره ای سودای نام و آبرو

راز موجودی که دیگر هیچ نیست

جز وجودی نفرت آور بهر تو

آه نیست آنچه رنجم میدهد

ورنه کی ترسم ز خشم و قهر تو

فروغ فرخزاد

روزگاري من و تو

عاشق هم بوديم

در شبي مهتابي

تو برايم خواندي:

نازنينم, عشقم

تکيه کن بر دستام

و دگر هيچ مخور

غم بي تکيه گهي

که منم تکيه گهت

و بدان اي گل من

که پناهت مردي است

که مثال کوه است

و چه آسان من خام

باورت مي کردم

و نمي دانستم

تکيه کردن بر عشق

تکيه بر قامت سست باد است...

بدترين گناه آن است كه به كسي كه تو را راستگو تصور ميكند دروغ بگويي.
                                                                                     حديث

بغض، بزرگترين نوع اعتراض، اگه بشكنه ديگه اعتراض نيست، التماسه.
                                                                                     حديث

خوشبختي پروانه اي است كه اگر او را دنبال كني، فرار ميكنه. اما اگه آروم بشيني، روي سرت ميشينه.
                                                                                     حديث

زندگي 3تا پيچ داره، 1- تولد، 2-دوستي، 3-مرگ. سر پيچ دوم منتظرت هستم كه تا پيچ سوم رو با هم بريم.
                                                                                     روح الله

كسي به حساب مي ايد كه ديگران را به حساب بياورد. (فوربس)
                                                                                     حديث

نميتونم ادعا كنم همواره به ياد كساني كه دوستشان دارم هستم، ولي ميتوانم ادعا كنم حتي زماني كه به يادشان نيستم

هم دوستشان دارم.
                                                                                     روح الله

اگر ميدانستي چقدر تنهايم هميشه برايم اشك ميريختي، و اگر ميدانستي چقدر اشك ميريزم هميشه برايم اشك ميريختي.
                                                                                     حديث

گاهي وقتها زندگي كردن پرنده ها توي قفس از هر كاري بهتره، به شرطي كه اون پرنده تو و اون قفس دل من باشه.
                                                                                     حديث

دولت براي كاهش قيمت تخم مرغ، به خروسهاي ولگرد وام ازدواج ميدهد.
                                                                                     حديث

"Love is your Face"
.
.
.
يعني: جمالتو عشقه.
                                                                                     روح الله

منتظر SMS هاتون هستم. 09365264645